İşçiler, 15-16 Haziran’ın Yıldönümünde Burhaniye’de Buluştu

DİSK Genel-İş Sendikası Balıkesir Şubesi, personel sınıfının 15-16 Haziran 1970’teki onurlu direnişinin 52. yıl dönümünü Burhaniye’de gerçekleştirilen mitingle kutladı. Genel İş Balıkesir Şube Lideri Hüseyin Ovalı,” 15-16 Haziran sadece anılması gereken bir tarih değil, personel sınıfının elini kolunu bağlama teşebbüsüne karşı bir itirazdır. Sendikal hak ve özgürlükleri savunma direnişidir. Personel sınıfının masaya vurup ‘Artık yeter!’ deme günüdür.” dedi.

“15-16 Haziran taleplerimizi omuz omuza yükseltme günüdür” diyen Ovalı sendika ve grev hakkının kullanımının önündeki tüm yasal ve fiili pürüzlerin kaldırılmasını, başta minimum fiyat olmak üzere tüm fiyatlar ve emekli maaşları artırılmasını, enflasyon karşısında eriyen fiyatlar üzerindeki vergi yükü azaltılmasını, artırımların geri alınmasını, temel tüketim mal ve hizmetlerinin vergi ve kesintiden muaf tutulmasını, belediye şirket personellerine takım verilmesini istedi.

Çeşitli emek örgütleri ve emekten yana siyasi partiler ve halkın iştiraki ile gerçekleştirilen miting işçilerin eski kütüphane önünde toplanarak Cumhuriyet Meydanı’na yürüyüşü ile başladı.

Mitinge katılanlar, “15-16 Haziran’ın ışığında kıdem tazminatımıza sahip çıkıyoruz”, “Belediye şirket emekçilerine takım istiyoruz”, Fakirden alıp, zengine veriyorlar, bu tertip değişmeli”, “İnsanca bir ömür için artırımlar geri alınsın, fiyatlar arttırılsın” pankartları taşıdı.

Cumhuriyet Meydanı’nda konuşan DİSK/Genel-İş Balıkesir Şube Lideri Hüseyin Ovalı, “Budan 52 yıl evvel personel sınıfının tarihi tekrar yazıldı. 15-16 Haziran 1970’te bir ortaya gelen, omuz omuza veren emekçiler tarih yazdı” dedi. O periyot yaşanan olayları kısaca anlatan Ovalı, “DİSK’i yok etmek isteyen ve tek sendika dayatan yasa büyük personel direnişinin tesiri ile Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildi. 15-16 Haziran 1970’te ki onurlu direnişimiz emekçi sınıfının birliğinin, dayanışmasının ve gayretinin sembolü haline geldi. 15-16 Haziran sadece anılması gereken bir tarih değil, emekçi sınıfının elini kolunu bağlama teşebbüsüne karşı bir itirazdır. Sendikal hak ve özgürlükleri savunma direnişidir. Personel sınıfının masaya vurup “Artık yeter!” deme günüdür. Taleplerimizi omuz omuza yükseltme günüdür” dedi.

DİSK/Genel-İş Balıkesir Şube Lideri Hüseyin Ovalı konuşmasında şöyle dedi;

YAŞASIN, 15-16 HAZİRAN DİRENİŞİ

“Bundan tam 52 yıl evvel Türkiye emekçi sınıfının tarihi tekrar yazıldı 15-16 Haziran 1970’te bir ortaya gelen, omuz omuza veren emekçiler tarih yazdı.15-16 Haziran Büyük Personel Direnişi Emekçi sınıfının sendikal haklarını ve DİSK’i savunduğu ulu bir direniştir. O devrin hükümeti, işverenlerin isteği doğrultusunda DİSK’i yok etmek istiyordu. Böylelikle emekçileri daha ucuza çalıştırmak istiyor, emekçi sınıfına kölelik dayatıyorlardı. Fakat hiçbir baskı ile DİSK’i yok edemediler. Personel sınıfını DİSK’ten koparamadılar. İşte bu nedenle devrin hükümeti Sendikalar Kanunu’nda değişiklik yaparak DİSK’i ortadan kaldırmak istedi. Tüm reaksiyonlara ve ihtarlara karşın Yasa Meclis’e getirilince DİSK direniş kararı aldı iki gün boyunca İstanbul ve İzmit’te on binlerce emekçinin iş bırakarak katıldığı genel direniş ve yürüyüşler yapıldı. Ne polis copları, ne askeri panzerler…. Hiçbir şey durduramadı birleşen personelleri. Üç personel ömrünü yitirdi DİSK Genel Lideri Kemal Türkler’in de ortalarında olduğu yüzlerce kişi tutuklandı. Binlerce emekçi işten atıldı lakin sonunda çalışanlar kazandı. DİSK’i yok etmek isteyen ve tek sendika dayatan Yasa, büyük personel direnişinin tesiriyle Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildi. 15-16 Haziran 1970’teki onurlu direnişimiz, emekçi sınıfının birliğinin, dayanışmasının ve gayretinin sembolü haline geldi. 15-16 Haziran sadece anılması gereken bir tarih değil, emekçi sınıfının elini kolunu bağlama teşebbüsüne karşı bir itirazdır. Sendikal hak ve özgürlükleri savunma direnişidir. 15-16 Haziran 1970’te emekçi sınıfı masaya vurup “Artık yeter!” deme günüdür. Taleplerimizi omuz omuza yükseltme günüdür.

BÜYÜK BEDELLER ÖDÜYORUZ

“Yüksek enflasyon ve hayat pahalılığı nedeniyle bu ülkenin emekçileri başta olmak üzere geniş halk bölümleri ağır bedeller ödüyor. Çarşıdaki, pazardaki artırımlar fiyatları eritiyor. Ekmeğimiz küçülüyor, faturalarımız kabarıyor. Bir yandan yoksulluk öteki yandan servetler artıyor. İktidarın politik tercihleri adaletsizliği büyütüyor. Ülkeyi yönetenler “Türkiye büyüyor” diye övünüyor. Bizler ürettik, bizle çalıştık ancak o büyümeden hisse alamadık. Ulusal gelir içinde emeğin hissesi son iki yılda yüzde 39”dan yüzde 31’e düştü. Sermayenin hissesi ise yüzde 42 den yüzde 48’e çıktı. Dar gelirliler kaybetti, ücretliler kaybetti, on milyonlarca insanımız kaybetti, bir avuç sermayedar kazandı! Bu berbat tablodan Belediye çalışanları olarak bizlerde hissemizi almaktayız.

BELEDİYE ŞİRKET ÇALIŞANLARINA TAKIM İSTİYOUZ

“Belediye şirket personeli arkadaşlarımıza Takım talebimizi bu alandan bir defa daha yineliyoruz. Belediye Şirket personelleri yalnız ve haksız değildir. 696 Sayılı KHK Alt Patron şirketinde çalışmakta olan Arkadaşlarımızın sıkıntılarını çözmemiştir. Taşeron çalışanı Arkadaşlarımız, Alt patron şirketinden, Belediye Şirket işçiliğine taşınmıştır. Meğer bu arkadaşlarımız; bugün birebir kurumlarda birlikte tıpkı işlerde çalıştığımız işçi arkadaşlarımızdır. 52 günlük devlet ikramiyesi hakları yoktur. Eğitim ve iş durumlarına nazaran gözetilmişlikleri yoktur. Eğitim durumları gözetilmeden, Bir KHK ile hususun tarafları olan sendikalarla tartışılmadan oldubitti olan atamaların tekrar düzenlenmesi gerekmektedir. Belediyelerde 600 bin emekçi çalışmaktadır. Ekonomik olarak büyüyoruz diyen İktidardan Belediyelerde çalışan 600 bin personelin 52 günlük ek tediye ve ekonomik koşulları için genel bütçeden hisse ayrılmasını istiyoruz. Bu meydandan bir sefer daha talebimizi Yineliyoruz genel iş sendikası olarak hususun takipçisiyiz. Belediye Şirket emekçisinin Anasının ak sütü üzere helal olan takım haklarını alana kadar, bu mevzuyu takip etmeye devam edeceğiz. Belediye Şirket personeline takım alana kadar kararlı bir biçimde bu çabaya devam edeceğiz.

KHK’LI PERSONELLER İÇİN ZARURÎ EMEKLİLİK KABUL EDİLEMEZ

696 Sayılı KHK’lı emekçiler emeklilik tarihleri geldiğinde Emekliliğe sevk edilmektedirler. Emeklilik Bir haktır. Hele ki personeller için büsbütün kendi sıhhat ve fizik durumu ile ilgili bir haktır. Emekçi yaş sınırlaması yapılarak Emekliliğe Sevk edilmemelidir. Emekçi Vücudu çalışması fikri çalışmasına nazaran galip olandır. Emekçi fakat ve fakat emekli olmaya kendi sıhhat ve fizik durumuna nazaran karar vermelidir. Emeklilikte yaş kabul edilebilecek bir olgu değildir. Bu bu türlü iken bunun tam aksisi olan 8 Eylül 1999’dan sonra işe girenler içinde Mezarda da emekli olmak istemiyoruz. Buradan tüm EYT li dostlarımıza da selam olsun. Bu maddede bir an çalışanların hiçbir kaybı olmadan çıkmalıdır. Hükümetin bu durumlara yine tahlil araması gerekmektedir.

ÇALIŞMA MÜDDETLERİNİ GÖZDEN GEÇİRMELİYİZ

Dünyada en uzun çalışma mühletleri en az yıllık fiyatlı müsaade ve fiyat hakkının olduğu ülkelerden birisiyiz. Unutmayınız ki, çalışma müddetlerinin 45 saat olması ülkemize hiçbir ekonomik fayda getirmez, Tersine düşük çalışma mühletleri istihdamı çoğaltacağı üzere verimliliği de arttıracaktır. Teknoloji çağına girdiğimiz bu periyotta artık çalışma saatlerinin 35 saat olmasını da konuşmaya başlamalıyız. Avrupa robotlar çalışsın, üretsin beşerler refah içinde yaşasın diye düşünürken ve buna evrilirken biz bu uzun çalışma müddetleri içinde ezilmekteyiz, fizikken erkenden çökmekteyiz. Her İşçi kardeşimin en az fakat en az kesintisiz haftada iki gün dinlenmeye hakkı olmalıdır.

KRİZ EMEKLİLERİN TENCERESİNDE ALEV ALEV YANIYOR

Emekliler enflasyonun ağır sonuçları altında ezilmektedir. Emekliler, tencerelerinde sofralarında gerekli proteini alamaz oldular. Soruyorum bu alanda toplanan emekli ağabeylerimize ablalarımıza insanca yaşaya bilecek bir emekli aylığı aldığınıza inanıyor musunuz? Soruyorum burada bulunan emekli dostlara bu kurallarda bize de emekli olmayı tavsiye ediyor musunuz? Emekli insanımızın azımsanmayacak büyük bir kısmı, ülkemizde ki ekonomik hayat çabası içinde ki en ağır kurallarla boğuşan kısımdır. En düşük emekli maaşı yada yaşlılık ismi altında alınan tüm maaşlar hemen taban fiyatın altında kalmayacak formda düzenlenmelidir. İnsanca yaşamak için taleplerimizi omuz omuza tek yumruk yükseltmemiz gerekiyor;

TALEPLERİMİZ

1-Hayat pahalılığı karşısında Emekçi sınıfının yaşadığı gelir kaybını telafi etmesinin kıymetli yolu sendika ve grev hakkıdır. Bu hakların kullanımının önündeki tüm yasal ve fiili maniler derhal kaldırılmalıdır.

2-Başta minimum fiyat olmak üzere tüm fiyatlar ve emekli maaşları artırılmalıdır.

3-Elektrik, su, doğalgaz ve internet faturalarına yapılan artırımlar geri alınmalı, temel tüketim mal ve hizmetleri vergi ve kesintiden muaf tutulmalıdır. Tüm fiyatları direkt etkileyen akaryakıt üzerindeki vergi yükü düşürülmelidir.

4-Enflasyon karşısında eriyen fiyatlar üzerindeki vergi yükü azaltılmalıdır. Kar ve faiz gelirlerinin vergilendirildiği, çok kazananın çok vergi verdiği adil bir vergi siyaseti benimsenmelidir.

5-Yoksulluğu yenmek için teminatlı istihdam şarttır! Bugün başta belediyeler olmak üzere birçok iş kolunda çeşitli isimler altında devam eden tüm garantisiz istihdam biçimlerine son verilmelidir. Takımlı, teminatlı bir iş herkesin hakkıdır. Belediye şirket çalışanlarına takım verilmelidir.

Büyük personel direnişinin 52”nci yılında bir defa daha tüm işyerlerinden, meydanlardan haykırıyoruz. 15-16 Haziran direnişi personel sınıfının verdiği bir demokrasi dersidir: Emeğin hakları olmadan demokrasi, demokrasi olmadan emeğin hakları olmaz! Emeğimiz, ekmeğimiz ve haklarımız için Yaşasın 15-16 Haziran Direnişimiz! Yaşasın personellerin Birliği! Yaşasın Köylüler, Yaşasın Çiftçiler, Yaşasın Esnaflar, Yaşasın Personeller, Yaşasın İşçiler, Yaşasın Emekliler, Yaşasın DİSK ! Yaşasın Genel-İş Sendikası !”

Miting, daha sonra müzik eşliğinde çekilen halaylarla sona erdi.

Kaynak: (BHA) – Beyaz Haber Ajansı